Think Out of The Box!

6 beautiful HR Questions !!!

Here are some of the typical HR questions asked to find out if the candidates have “out of box” thinking capability

Question 1:

“What will you do if I run away with your sister?”

The candidate who was selected answered ” I will not get a better match for my sister than you, sir.”

Question 2:

Interviewer (to a student girl candidate) – What if one morning you woke up & found that you were pregnant ?

I will be very excited and take a day off, to celebrate with my husband. (Normally an unmarried girl will be shocked to hear this, but she managed it well. Why should I think it in the wrong way, she said later when asked.)

Question 3:

Interviewer: He ordered a cup of coffee for the candidate. Coffee arrived and was kept before the candidate, then he asked “What is before you?”

Candidate: Instantly replied “Tea” and got selected.

(You know how and why did he say “TEA” when he knows very well that coffee was kept before him?.
Answer: The question was “What is before you U? (-alphabet). Reply was “TEA” T (- alphabet).

Question 4:

Where Lord Rama would have celebrated his “First Diwali”?

People will start thinking of Ayodya, Mithila [Janaki’s place], Lanka etc…

But the logic is, Diwali was a celebrated as a mark of Lord Krishna Killing Narakasura. In Dusavataar, Krishnavathaar comes after Raamavathaar.

So, Lord Rama would not have celebrated the Diwali At all!

Question 5:

You are driving along in your car on a wild, stormy night, it’s raining heavily, when suddenly you pass by a bus stop, and you see three people waiting for a bus:

An old lady who looks as if she is about to die.
An old friend who once saved your life.
The perfect partner you have been dreaming about.

Which one would you choose to offer a ride to, knowing very well that there could only be one passenger in your car?

This is a moral/ethical dilemma that was once actually used as part of a job application.

* You could pick up the old lady, because she is going to die, and thus you should save her first; * or you could take the old friend because he once saved your life, and this would be the perfect chance to ! pay him back. *
However, you may never be able to find your perfect mate again…

The candidate who was hired (out of 200 applicants) had no trouble coming up with his answer. Guess what was his answer?

He simply answered:

“I would give the car keys to my Old friend and let him take the lady to the hospital. I would stay behind and wait for the bus with the partner of my dreams.”

Sometimes, we gain more if we are able to give up our stubborn thought limitations. Never forget to “Think Outside of the Box.”

Question 6:

The interviewer asked the candidate “This is your last question of the interview. Please tell me the exact position of the center of this table where u have kept your files.”

Candidate confidently put one of his finger at some point at the table and said that this was the central point at the table. Interviewer asked “how did you decide that this is the central point of this table?”, then he answers quickly that “Sir you are not supposed to ask any more question, as it was the last question as you promised …..

And hence, he was selected as because of his quick-wittedness.

This is what Interviewer expects from the Interviewee. ….


सर्वाना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्या हि दिवाळी आपणा सर्वाना सुखाची समाधानाची आणि भरभराटीची जावो .

सर्वाना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्या हि दिवाळी आपणा सर्वाना सुखाची समाधानाची आणि भरभराटीची जावो .


सर्वाना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्या हि दिवाळी आपणा सर्वाना सुखाची समाधानाची आणि भरभराटीची जावो .

सिंह, शिकारी आणि कोल्हा. (एक जातक कथा)

एकदा एक शिकारी शिकार करण्यासाठी जंगलात जातो. जंगलात अचानक एक सिंह त्याच्यासमोर येतो. बेसावध शिकारिला पाहून सिंह खुश होतो. मनातल्या मनात वाघ विचार करतो की सकाळी मस्त जेवण मिळणार. सिंह पळत जाऊन शीकार्यावर झडप घालनार तितक्यात शिकारी मोबाईल कढतो आणि बोलायला लागतो

“हो, सिंह समोरच आहे. त्याची शीकार करतो आणि देतो तुमच्या कडे आणुन, मग त्यच्यामध्ये कापुस भरुन ठेवा बैठकीत.”

हे ए॓कून सिंह घाबरतो आणि पळुन जातो. तो पळत असताना त्याला रस्त्यात एक कोल्हा भेटतो. कोल्हा घाबरलेल्या सिंहाला पाहुन विचारतो,

“महाराज, आपण का ईतके घाबरले आहात?? आणि पळत का आहेत??”

सिंह कोल्ह्याला सगळी कहानी सांगतो, यावर कोल्हा सिंहाला पटवुन देतो की शिकारीने त्याला कसे मुर्ख बनवले आहे. यावर सिंह म्हणतो,

“पहा कोल्ह्या आता त्या शिकर्याला कसा मारुन कच्चा खातो ते.”

कोल्हा म्हणतो, ” महाराज मी पण येतो तुमच्या सोबत.”

ईकडे आपल्या युक्तीवर खुष असलेला शिकारी सिंहासोबत कोल्ह्याला येताना पाहुन आश्चर्यचकीत होतो. त्याला समजून जाते की सिंहाला कोल्ह्याने पट्टी पढवली आहे. जसे कोल्हा आणि सिंह जवळ येतात तसे शिकारी कोल्ह्याकडे पाहुन म्हणतो की,

“तुला सांगितले होते ना की दोन सिंह शोधुन आण, हे काय तू एकच सिंह आणलास??”

हे  ए॓कून सिंह कोल्हा काही बोलायच्या आतच त्याच्या एक थोबाडीत देतो आणि परत पळुन जातो.

मोरल ऑफ द श्टोरी: शिकारीला जातानासुध्दा मोबाईल जवळ बाळगावा.

(या शिवाय जर आपल्याला जर दुसरे “मोरल” ठाऊक असेल तर अवश्य कळवावे… 🙂 )

The Story of the Pencil

A boy was watching his grandmother write a letter.
At one point he asked:
“Are you writing a story about what we’ve done? Is it a story about me?”
His grandmother stopped writing her letter and said to her grandson:
“I am writing about you, actually, but, more important than the word is the pencil I’m using. I hope you will be like this pencil when you grow up.”
Intrigued, the boy looked at the pencil. It didn’t seem very special.
“But it’s just like any other pencil I’ve ever seen!”
“That depends on how you look at things. It has five qualities which, if you manage to hang on to them, will make you a person who is always at peace with the world.”

First quality: You are capable of great things, but you must never forget that there is a hand guiding your steps. We call that hand God, and he always guides us according to His will.”

Second Quality: Now and then, I have to stop writing and use a sharpener. That makes the pencil suffers a little, but afterwards, he’s much sharper. So you, too, must learn to bear certain pains and sorrows, because they will make you a better person.”

Third Quality: The pencil always allows us to use an eraser to rub out any mistakes. This means that correcting something we did is not necessarily a bad thing; it helps to keep us on the road to justice.”
Fourth Quality: What really matters in pencil is not its wooden exterior, but the graphite inside. So always pay attention to what is happening inside you.”

Finally, the Pencil’s fifth quality: It always leaves a mark. In just same way, you should know that everything you do in life will leave a mark, so try to be conscious of that in your every action.”

[story taken from Paulo Coelho’s Like a flowing River.]


दारु पिताना मी कधीच रिस्क घेत नाही
मी संध्याकाळी घरी येतो तेंव्हा बायको स्वयंपाक करत असते,
शेल्फमधील भांड्यांचा आवाज येत असतो,
मी चोरपावलाने घरात येतो,
माझ्या काळ्या कपाटातून बाटली काढतो,
शिवाजीमहाराज फोटोतून बघत असतात,
तरी या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥१॥

वापरात नसलेल्या मोरीतल्या फळीवरून मी ग्लास काढतो,
चटकन एक पेग भरून आस्वाद घेतो,
ग्लास धुवून पुन्हा फळीवर ठेवतो,
अर्थात बाटलीही काळ्या कपाटात ठेवतो,
शिवाजीमहाराज मंद हसत असतात,
स्वयंपाकघरात डोकावून बघतो,
बायाको कणीकच मळत असते,
या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥२॥

मी: जाधवांच्या मुलीच्या लग्नाचं जमलं का गं?
ती: छे! दानत असेल तर मिळेल ना चांगल स्थळ!
मी परत बाहेर येतो, काळ्या कपाटाच्या दाराचा आवाज होतो,
बाटली मात्र मी हळूच काढतो,
वापरात नसलेल्या फळीच्या मोरीवरून ग्लास काढतो,
पटकन पेगचा आस्वाद घेतो,
बाटली धुवून मोरीत ठेवतो,
काळा ग्लासपण कपाटात ठेवतो,
तरी या कानाचा त्या कानाला पत्ता लागत नाही
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥३॥

मी: अर्थात जाधवांच्या मुलीचं अजून काही लग्नाचं वय झाल नाही?
ती: नाही काय! आठ्ठावीस वर्षांची घोडी झालीये म्हणे….
मी: (आठवून जीभ चावतो) अच्छा! अच्छा!…
मी पुन्हा काळ्या कपाटातून कणीक काढतो,
मात्र कपाटाची जागा आपोआप बदललेली असते,
फळीवरून बाटली काढून पटकन मोरीत एक पेग भरतो,
शिवाजीमहराज मोठ्याने हसतात,
फळी कणकेवर ठेवून शिवाजींचा फोटो धुवून मी काळ्या कपाटात ठेवतो,
बायको ग्यासवर मोरीच ठेवत असते,
या बाटलीचा त्या बाटलीला पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥४॥

मी: (चिडून) जाधवांना घोडा म्हणतेस? पुन्हा बोललीस तर जीभच कापूनं टाकेन तूझी…!
ती: उगाच कटकट करू नका… बाहेर जाऊन गप पडा…
मी कणकेमधून बाटली काढतो, काळ्या कपाटात जाऊन एक पेग मळतो,
मोरी फळीवर ठेवतो,
बायको माझ्याकडे बघत हसत असते,
शिवाजीमहाराजांचा स्वॆंपाक चालूच असतो,
पण या जाधवांचा त्या जाधवांना पत्ता लागत नाही,
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥५॥

मी: (हसत हसत) जाधवांनी घोडीशी लग्नं ठरवल म्हणे!
ती: (ओरडून) तोंडावर पाणी मारा!!
मी परत स्वॆंपाकघरात जातो, हळूच फळीवर जाऊन बसतो,
ग्यासही फळीवरच होता…
बाहेरच्या खोलीतून बाटल्यांचा आवाज येतो,
मी डोकांवून बघतो, बायको मोरीत दारूचा आस्वाद घेत असते,
या घोडीचा त्या घोडीचा त्या घोडीला पत्ता लागत नाही,
अर्थात शिवाजीमहाराजं कधीच रिस्क घेत नाहीत,
जाधवांचा स्वॆंपाक होईपर्यंत…
मी फोटोतून बायकोकडे बघत हसत असतो…
कारण मी कधीच रिस्क घेत नाही. ॥६॥

कवी – तळीराम

ही कविता ज्या पेपर मध्ये छापून आली होती तिथे कवीचे नाव तळीराम असे दिले होते. मूळ कवीचे नाव कोणास माहित असल्यास कृपया करून सांगावे